We zijn nog geen stap verder, de tumor blijkt wel iets gegroeid maar dat is in millimeters. Ze weten niet wat ze er mee aan moeten, geen enkele arts durft er een uitspraak over te doen. Ze draaien er allemaal om heen. Nu is er besloten om Joris bij de commissie van de landelijke neuroblastoom voor te leggen en kijken wat die met dit geval, ja zo noemen de artsen Joris "een apart" geval, zouden doen. Daar zitten alle artsen die het meest van neuroblastoom afweten. Dus de papieren van Joris worden maandag opgestuurd en dan maar weer wachten wanneer daar een uitspraak over word gedaan. Dus weer veertien dagen in spanning. Gelukkig blijft de kleine kanjer vrolijk onder dit alles!!
Goh, elke keer lees ik de berichtjes en elke keer wil ik iets schrijven en dan gaat het niet. Zelf heb ik een kleindochter die maar een kleine maand schilt met Joris en dan schiet mijn gemoed vol. Als ik de foto's zie dan denk en zie je zo'n lief manneke. Dus nu toch een berichtje om jullie als grootouders en ouders toch de nodige moed toe te wensen want steeds dat wachten en de onzekerheid is ontzettend hard. Hopelijk vinden ze een remedie en komt alles in orde. Gelukkig blijft de kleine Joris er vrolijk onder want dat is op zich al een hele verademing.
BeantwoordenVerwijderengr ria
Dit is toch om moedeloos van te worden...weer 14 dagen afwachten en onzekerheid. "Gelukkig" zijn het maar millimeters. Hopelijk kunnen de deskundigen er iets meer over zeggen. Heel veel sterkte met alles! Ik leef met jullie mee.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes Diana
Wat weer een nare berichten voor jullie. Gelukkig heeft het kleine mannetje er zelf nog geen besef van, en kan hij gelukkig nog vrolijk zijn, daar wordt het voor jullie een heel klein beetje gemakkelijker van.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes, Roelfina
Wat een spanning toch steeds.......ik denk aan jullie! En een knuffel voor Joris....
BeantwoordenVerwijderenWat een ellende !
BeantwoordenVerwijderenDat moet lastig zijn om zo telkens met nieuwe vragen en onzekerheden geconfronteerd te worden.
Hopelijk vinden ze snel een aanpak naar genezing !
Heel veel sterkte gewenst !
Sterkte!
BeantwoordenVerwijderenHe bah, nog langer onzekerheid! Hopelijk krijgen jullie gauw antwoord op jullie vragen en wordt Joris i.p.v. een 'apart geval' (he bah wat een nare uitspraak) weer een vrolijk en gezond mannetje... Ik hoop en leef met jullie mee!
BeantwoordenVerwijderenLiefs, Elske
wat een spanning, en wachten... lijkt me vréselijk. Gelukkig blijft Joris er vrolijk onder, maar het lijkt me verschrikkelijk zwaar voor jullie allemaal.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte voor jullie allemaal.
Liefs, Collie
En wat zeg je dan als lezer van jouw blog.
BeantwoordenVerwijderenNiet dat ik het me voor kan stellen hoe jullie je voelen, want mijn kleinkinderen zijn Goddank kerngezond, dus voorstellen kan ik het me amper.
Misschien moet ik volstaan met je te zeggen dat ik vanaf de zijlijn heel erg met jullie allemaal meeleef en met jullie blijf vertrouwen in de artsen.
Maar ik hoop dat ook een flinke portie geluk met jullie zal zijn want ook dat kan een handje helpen.
Heel veel sterkte voor kleine, vrolijke Joris, de papa en mama en natuurlijk voor jou en de jouwen,
groetjes,
Irma
Wat zul je je machteloos voelen... weer wachten, weer die onzekerheid, en een apart geval genoemd te worden is ook niet echt leuk...
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte!
Elke keer kijk ik op je blog om te lezen hoe het nu met Joris gaat, maar ik heb nog nooit durven reageren. Wat moet je nu zeggen? vraag ik mijzelf elke keer weer af. Maar niets schrijven voelt ook niet goed. Ik las net het berichtje van Irma en zij verwoordt eigenlijk hetzelfde als ik voel. We leven enorm mee en wensen jullie allemaal heel veel sterke.
BeantwoordenVerwijderengroetjes, Elsbeth